Şirketlerden biri arkadaşı Kirmikirli Celalledin’den kendi yerine ihaleye girmesini istiyor. Aynı zamanda muhtar olan Celaleddin Bey ihaleye giriyor ve 4 ton inek sütünün ihalesini alıyor. Ancak ertesi gün iki firma aralarında anlaşınca Celaleddin Bey’den ihalede aldığı sütleri iade etmesi isteniyor.
Muhtarın “Biz söz verdik ihale aldık, şimdi caymak olur mu” sözleriyle de Sütaş’ın temellerini atan serüven işte böyle başlıyor.
1975‘de kurulan Sütaş bugün Türkiye’nin en büyük ilk 500 sanayi kuruluşu içinde 82′nci sırada yer alıyor. 2009 yılını 800 milyon TL ciroyla kapatan Sütaş’ta dört kız bir erkek kardeş 35 yıldır sadece sütçülük yapıyor. Nasıl yaptığını ise Yönetim Kurulu Başkanı Muharrem Yılmaz bir grup basın mensubunu Bursa Karacabey’deki fabrikasına davet ederek anlattı. “Ottan süte, sütten sofraya” sloganıyla yürüttükleri ve bugün 4 bin kişiye istihdam sağlayan çalışmalarını paylaşırken aynı zamanda Türkiye için büyük öneme sahip olduğuna inandığı sektör hakkında da ayrıntılı bilgiler verdi.

4 tonla başladı, bugün Türkiyenin süt devi oldu

Toplumsal duyarlılık yok
Yılmaz, sektörü anlatmakla başlıyor işe. Türkiye’de sektörün en önemli handikapını tarım işletmelerindeki ölçek yetersizliği olarak yorumluyor. Bu yüzden Türk üreticisinin maliyetlerinin yüksek veriminin de düşük olduğunu anlatan Yılmaz, “Türk tarımının en önemli eksiği istikrar” diyor.
Son dönemlerdeki teşviklerle sektörü yeni sermaye sahiplerinin ilgi göstermeye başladığını dile getiren Yılmaz, “Bu sektör servet yaratabilir bir iş. Bu nedenle gelecek açısından stratejik olmalı” diyor. Yılmaz, bu sektörün neden stratejik olması gerektiğini ise şöyle anlatıyor:
“Süt her toplum için stratejik önemde. En ucuz bedel ödeyerek ulaşılabilen en dengeli gıda. Sudan ucuz. Sıfır maliyetle başlıyor. 20 katı değer yaratıyor. Bu hiçbir ekonomik faaliyette yok. Üretim aracı kendi kendini üretiyor, sermaye birikimi sağlıyor. Tarım kesiminde maaş alır gibi düzenli gelir sütten geliyor. Sanayi ile düzenli ilişkisi ise planlı, disiplinli hayat tarzını getirerek köylülükten modern işletme kültürüne geçişi sağlıyor.” Buna rağmen Yılmaz, ekmeğe yüzde 1 KDV uygularken süte yüzde 8 KDV uygulandığını hatırlatıyor. Türkiye’de 2009 rakamlarına göre 12 milyon ton süt üretildiğini bunun sadece yüzde 30′unun kayıt içi olduğunu anlatan Yılmaz, “Stopaj, mera fonu kesintisi gibi birçok kesintiyle sektör zorlanıyor” diyor.
ABD, Avrupa Birliği (AB) gibi gelişmiş ülkelerin “agresif” biçimde sektörü desteklediğini, sübvansiyonlara devam ettiğini hatırlatan Yılmaz, AB’nin gümrük birliği anlaşmaları sırasında Türkiye’den istediği tavizlerden birinin “gümrüksüz ve fonsuz süt tozu, peynir ve tereyağ” kotası olduğunu söylüyor. Yılmaz, sektörde ABD, AB, Yeni Zelanda ve Avustralya gibi ülkelerin lider olduğunu ve Afrika ülkelerine yardım adı altında birikmiş stoklarını gönderdiklerini söyleyerek “Türkiye 18 bin ton süttozu ithal ediyor. Bu iç piyasadan kullanılsa üreticinin yararına olacak. Dahilde işleme rejiminde bu konuda yapılan son düzenlemeler umut verici” diyor.

İki fabrika daha yolda
Aksaray Sütçülük Merkezi’yle birlikte yılda 750 milyon kilo süt işleme kapasitesine sahip Sütaş’ın doğrudan 4 bin, dolaylı olarak ise 30 bin üretici aileye istihdam sağladığını da anlatan Yılmaz, üretim merkezlerinin sayısını dörde çıkarmak üzere 2012 sonuna kadar toplam 250 milyon TL daha yatırım yapmayı planladıklarını açıklıyor. Bu yatırımın büyük bölümü ise enerji konusunda olacak. Yılmaz, “Üç yıl içinde grubun tüm elektrik ve ısısı ineklerimizin gübrelerinden, fabrikalarımızın atıklarından karşılanacak” diyor. Yılmaz, fabrikaların yerini söylemiyor ancak “Türkiye’nin sütçüsü olacaksak her bölgede olmalıyız” diyor.
Sütaş sektörün eğitim açığını da kapatmak için çalışmalar yürütüyor. Ziyaret ettiğimiz Sütaş Uygulamalı Hayvancılık Eğitim Merkezi “Tarım Bakanlığı- Üniversite ve Özel Sektör İşbirliği”nde tek örnek. Eğitim merkezlerinde öğrencilerin yanı sıra üreticiler, girişimciler de ders alıyor. Bugüne kadar uygulamalı ders alan üretici sayısı 10 bin 703′e, üniversite ve meslek yüksek okulu öğrencisi sayısı 2 bin 670′e ulaşmış.
referans

Benzer Başlıklar

• Sütaş
• Sütaş’a gıda güvenliği ödülü verildi

Yaklaşık 2 yıllık hazırlık döneminin ardından Zeytin İskelesi markasının ortaya çıktığını söyleyen Genel Müdür Fatih Cenikli ise, Tire Organize Sanayi Bölgesi’nde 22 dönüm üzerinde 5 milyon euro’luk yatırım yaptıklarını anlattı. Cenikli, toplam 5.500 metrekarelik kapalı alana sahip, tamamı İtalya’dan ithal son teknoloji ürünü makinelerin bulunduğu tesiste, yıllık 15.000 ton naturel zeytinyağı işleme kapasitesine sahip olduklarını belirtti.

“Yurtdışına Açılmayı Planlıyoruz”
Tariş’te uzun yıllar genel müdür olarak görev yaptığını ve oradaki bilgi ve birikimini Zeytin İskelesi’ne taşıdığını söyleyen Cenikli, şirket olarak yalnızca naturel zeytinyağları üzerinde uzmanlaşmak istediklerini vurguladı. Cenikli; “Üretim yelpazemizde yalnızca naturel sızma, naturel birinci ve naturel organik yağlar var. Ambalajda cam ve tenekeyi tercih ettik. 1 ile 5 litre arasında değişen ambalajlar var. Egeli üreticilerden toplayıp, Türkiye’deki tam donanımlı laboratuarımızda, 42 noktada kalite kontrolünden geçirdikten sonra şişeleyip tüketicinin beğenisine sunuyoruz” dedi.

Zeytin İskelesi’nin CarrefourSA ve Real mağazalarının raflarına girdiğini belirten Cenikli, Kipa ile anlaşma yaptıklarını, yakın bir zamanda orada da ürünlerinin bulunacağını ifade ederek, amaçlarının ulusal büyük hipermarket zincirlerinde, butik ürün kalitesi ile yer almak olduğunu belirtti.

Şişeler İtalya’dan Geliyor
Zeytinyağının en büyük üç düşmanının ısı, ışık ve havayla temas olduğunu belirten Cenikli, Zeytin İskelesi’nin farkının bu noktada ortaya çıktığını belirterek şu bilgileri veriyor: “Zeytinyağını şişelere doldururken, gelişmiş bir teknolojiyle havayla temasını engelliyoruz. Hem boş hem de içine yağ doldurulmuş şişenin havasını alıyoruz. Böylelikle zeytinyağının uzun süre tazeliğini ve kokusunu korumasını sağlıyoruz. “Azot yastıklaması” dediğimiz bu yöntem sayesinde, ürünümüz kapağı açılana kadar ilk günkü özelliğini koruyor. İtalya’da yeni yeni kullanılan bu yöntemi Türkiye’de ilk uygulayan şirketiz. Işıkla temas edilmemesi için de, maliyeti diğerlerine göre iki kat daha pahalı olan koyu renk şişe tercih ettik. Türkiye’de üretilmediği için, dünyanın en eski cam imalatçılarından İtalyan Saint Gobain’den satın alıyoruz.”

referans

Benzer Başlıklar

• Zeytinyağında hile savaşları
• Hileli zeytinyağını tüketici ihbar edecek, market raftan indirecek
• Tatilcilere açık zeytinyağı uyarısı!
• Japonlar Türk zeytinyağını sevdi
• Bahattin Alkın Gıda, zeytin çeşidini 28’e çıkardı

İşte gerçek bir başarı öyküsü
Hazır gıda ve meşrubat alanında dünyanın en büyük şirketlerinden PepsiCo, Türkiye’yi 2009 yılı itibarıyla Güneydoğu Avrupa Bölgesi’nin merkezi olarak belirledi. Bugün PepsiCo bünyesinde Frito Lay, Pepsi Cola, Gatorade, Tropicana ve Quaker şirketleri faaliyet gösteriyor. PepsiCo portföyünde yer alan 18 markanın Güneydoğu Avrupa Bölgesi’ndeki yıllık perakende satışları 1 milyar doları aşıyor. Dünya genelinde ise yıllık 43 milyar dolar ciroya, 198 bin çalışanıyla 200 ülkede ürün satışı gerçekleştirerek ulaşan PepsiCo için Türkiye her zaman gelişmekte olan bir pazar ve önemli bir merkez. 2009 yılına kadar Doğu Akdeniz İş Birimi çatısı altında Ortadoğu ülkelerinden biri olarak değerlendirilen Türkiye, 7 aydır İngiltere, Fransa, İspanya, Rusya ile birlikte PepsiCo, Avrupa’nın 5 yönetim merkezinden biri… Hint asıllı kadın yönetici Indra Nooyi’nin 2006 yılında PepsiCo CEO’su olmasıyla birlikte yeniden yapılanma sürecini başlatan şirket, 2009 yılında ABD dışındaki operasyonlarını 2 bölgeden (Avrupa ve Asya-Ortadoğu) yönetme kararı alarak yeni bir yönetim modeline geçti. Bu yeni modelle birlikte Türkiye de, Güneydoğu Avrupa bölgesindeki 14 ülkenin merkezi oldu. Yunanistan, Kıbrıs, Sırbistan, Bosna Hersek, Kosova, Makedonya, Hırvatistan, Slovenya, Karadağ, Romanya, Bulgaristan, Moldova ve İsrail, bu operasyonla Türkiye’ye bağlandı. PepsiCo’nun bu kritik bölgesini ise Ümran Beba yönetiyor. Beba, bu ayki PLATİN dergisine de kapak oldu.

Ciroları katladı karlılığı artırdı
Ümran Beba profesyonel iş hayatına 1986 yılında Barem Pazar Araştırma ve Eğitim Merkezi’nde adım attı. 1988 yılında Başer-Colgate’e geçen ve burada 6.5 yıl değişik pazarlama pozisyonlarında çalışan Beba, 1994 yılı kasım ayında Frito Lay’e geçiş yaparak PepsiCo ailesine katıldı. Yaklaşık 10 yıllık pazarlama tecrübesine ek olarak 3 yıl İnsan Kaynakları Direktörü ve 1.5 yıl kadar da Satış-Pazarlama Direktörü pozisyonlarında çalışan Beba’nın genel müdür olarak en büyük hedefi, Frito-Lay Türkiye ekibiyle birlikte karlı büyümeyi sürdürebilmekti ve bu hedefine kısa sürede ulaştı. Genel Müdürlüğü döneminde ciro üçe katlanarak, karlılık ve pazar payında artışlar sağlandı.

Teklifler aldı ama 15 yıldır Pepsi’de
Ümran Beba 15 yıldır çalıştığı Pepsi’de zaman içinde çok cazip transfer teklifleriyle karşılaşmış ama gitmek için sebep bulamamış. 15 yılda sıkılmaya fırsat bulamadan hep yeni görevlere atanan Beba, ‘İş değiştirirken düşünülen, iyi bir karşılık alma, yükselme, değer görme, istediğiniz işle uğraşma gibi hiyerarşiler vardır. Eğer yaptığım işin karşılığını alıyorsam, değer görüyorsam, işi seviyorsam ve değerlerimle şirketin değerleri örtüşüyorsa kalıyorum. Küçük bir fark için başka bir yere gitmeye ihtiyaç duymadım. Kariyer planlamasının iyi yapıldığı, uygulandığı bir örnek olarak gösterebiliriz hikayemi… Çalışanlarımız her zaman bu kadar şanslı oluyor mu derseniz? Burada genelleme yapmak zor. Benimki biraz da doğru zamanlama ve şans…’ dedi.

‘Hayat neler gösterir bilinmez’
PepsiCo CEO’su Indra Nooyi, geçen yılki Türkiye seyahati sırasında, ‘Ümran bir gün PepsiCo CEO’su olabilir. Hatta şu anda PepsiCo merkezinde daha üst görevlere atanabilecek konumda ancak kendisine şu anda Türkiye ve bölgede ihtiyacımız var’ demişti. Nooyi, bu açıklamaları yaptığı günlerde Beba, PepsiCo Doğu Akdeniz İş Birimi Genel Müdürü pozisyonunda 5 ülkeden sorumluydu. Kısa bir süre sonra sorumlukları arttı ve kendisine 14 ülke bağlandı. Peki Ümran Beba, Indra Nooyi’nin kendisiyle ilgili bu açıklamalarıyla ilgili olarak neler düşünüyor? Bu açıklamaların kendisini çok onurlandırdığını söyleyen Beba, ‘Hayat ne gösterir bilinmez. Kariyer planlama süreci, kişisel beklentilerin zaman içinde nasıl gelişeceğine de bağlı… Sonuçta iş ve hayat dengesine bakarak ilerlemek gerekiyor. Nooyi aslında bu açıklamasıyla potansiyeliniz varsa PepsiCo’da önünüz açıktır demek istedi’ diye konuştu.

Kriz dönemleri sorumluluğum arttı
TÜRKİYE’nin yetiştirdiği en başarılı kadın profesyonellerden biri olan Ümran Beba’nın profesyonel geçmişine baktığımızda PepsiCo çatısı altında pek çok farklı üst düzey pozisyonda görev yaptığını görüyoruz. Sanki şirket Beba’yı hep bir sonraki basamak için hazırlamış ve desteklemiş… Bu durumun bir tesadüf mü yoksa şirketin bilinçli bir kariyer yönlendirmesi mi olduğunu Beba’ya sorduk. İşte Beba’nın samimi yanıtı: ‘1994 yılında Frito Lay’e geçtikten sonra pazarlama ile ilgili yöneticilik pozisyonlarında 2 yıl görev yaptım. 1996′da değişiklik yapmaya karar verdim ve 3 yıl insan kaynakları direktörlüğü yaptım. Bu noktadan sonra iki yol vardı ya insan kaynaklarında uzmanlaşabilirdim ya da aslında daha önceden düşünülen genel müdürlük sürecine gidebilirdim. Ben genel müdürlüğü seçtim. Geçişten önce kısa bir dönem satışta çalıştım. Satış ve pazarlamayı birleştirip ticari direktörlük diye bir pozisyon yarattık. 1.5 yıl bu pozisyonda çalıştıktan sonra 2001 yılında tam da kriz zamanı genel müdür oldum. Aradan 8 yıl geçti yine bir kriz döneminde sorumluluklarım arttı ve Güneydoğu Avrupa Bölgesi Başkanlığı’na getirildim’.

Kadın oranını % 53′e çıkardı
Ümran Beba liderliğindeki PepsiCo Güneydoğu Avrupa Bölgesi içinde 36 başarıllı Türk yönetici uluslararası operasyonları yürütüyor. Türkiye’nin farklılaştığı bir nokta da şirkette çalışan kadın oranının yüzde 53′ler seviyesinde olması… Avrupa’da bu oranın yüzde 25 seviyesinde kaldığını göz önüne aldığımızda Türkiye’nin kadın çalışanlara pozitif bir ayrımcılık yaptığını düşünebiliriz.

Akşam

Diğer Başlıklar

• Pastırma sucuk fiyatları zamlandı
• Gıda Teknolojileri Fuarı yakında açılıyor
• Metro çinekop ve sarıkanat satışını yasakladı
• Zeytin sektörü de açılım bekliyor
• TZOB Başkanı: Süt Müdahale Kurumu acilen oluşturulı

Demirayak Şirketler Grubu Yönetim Kurulu Başkanı Şükrü Demirayak, iş dünyasındaki başarıları kadar, ilginç hobileriyle de öne çıkan bir işadamı. Türkiye’nin ilk Synthesizer müzesini oluşturacak bir koleksiyon, klasik arabalar, çıktığı dönemde birçok ünlü grubun kullandığı değişik markalarda klavyeler, dünyanın ilk CD çaları, orijinal imzalı yüzlerce plak ve film afişi elindekilerin yalnızca bir kısmı.

1920’lerden Geliyor
Demirayak Şirketler Grubu’nun kuruluşu, 1920’lere uzanıyor. O yıllarda, “Bakkal Nuriler” olarak başlanan ticari hayat, dede Şükrü Demirayak’in Bizim Bakkaliye’yi kurması ile devam ediyor. 1968’e kadar devam eden Bizim Bakkaliye sonrasında, 2’nci kuşaktan Bekir Demirayak, Demirayak Kollektif Şirketi’ni kuruyor. Dempaş ise, 1979’da, gıda ve ihtiyaç maddelerinin pazarlamasını ve dağıtımını yapan anonim şirket olarak kuruluyor.

Dempaş’ın kurulduğu yıldan bugüne kadar, sürekli büyüdüğünü ifade eden Demirayak Şirketler Grubu Yönetim Kurulu Başkanı Şükrü Demirayak; “Bu arada faaliyetler, Afyon dışındaki illere de taştı ve 1983’de, Antalya’da Dempaş A.Ş kuruldu. Tüm bu gelişmelerle birlikte, yeni depolara ve ofislere ihtiyaç duyulunca, Isparta, Uşak ve Kütahya’da yatırımlar yapıldı ve 2001’de Konya Depo ve ofis kuruldu” diyor.

Aynı zamanda ABC markası da yaratılıyor. Paketli bakliyat markası ABC’nin kurulmasında, Bekir Demirayak’ın, gıda sektörünü yakından tanımasının önemli bir yeri olduğunu söyleyen Şükrü Demirayak, “Paket bakliyatın, insanlar tarafından geleceğin ürünü olarak görülmesi erken fark edilerek, şirkette paket bakliyat için yatırıma gidildi” diyor.

40’ın Üzerinde Ürünü Var
Grubun dağıtım kadar önem verdiği paketli bakliyat işi giderek büyüdü. 1989’da ilk deneme üretimini gerçekleştiren ABC’ye, 1998’de paket toz ve küp şeker üretimi de eklendi. Şirket bugün ABC markası adı altında, 40’ın üzerinde ürün pazarlıyor. Grubun bir diğer işi ise yağ.

Demirayak Şirketler Grubu, Nisan 2005 tarihinde, ürün gamındaki büyük eksiklerden biri olan yağ çeşidini tamamlamak üzere, Afyon bölgesinde, aylık 1.200 ton kapasiteli Özçiçek Yağ Fabrikasını, Depa A.Ş adı altında, Torun Grubu ile beraber satın almıştı. ABC markalı tüm ürünlerin ve Özçiçek Yağ’ın distribütörlüğünü yapan Dempaş A.Ş, ayrıca P&G, Philip MorrisSA, Eti, Çaykur, Numil, Cargill, Balin, Marmarabirlik dökme pirinç ve bakliyat distribütörlüğünü de yapıyor. Demirayak; “Ürünler, şirketin 180 dağıtım aracı ile dağıtılıyor. İç Anadolu, Ege ve Akdeniz Bölgesi’nde, toplam 10.000 noktaya ulaşıyor” diyor. 2007 cirosu 165 milyon dolar olan grubun 2010 hedefi ise, 300 milyon dolar.

Demirayak Grubu, sürekli olarak yeni alan arayışında. Demirayak, “Aslında Turgut Özal döneminde, inşaat sektörü gelişince, mermer işine girmek istedim. Babam izin vermedi. Gıdaya girdik. İyi ki öyle yapmışım. Herkes kendi işini yapmalı. Krizler bize bunu öğretti” diyor.

Kurumsallaşıyor
Şirkette, bir aile anayasası hazırlığı sürüyor. En önemli yatılımın insan olduğunu düşünen Demirayak, kurumsallaşma süreciyle ilgili sözlerini şöyle sürdürüyor: “İnsana yönelik bitmeyen bir eğitim anlayışımız var. 2003’de başkanlığı devraldıktan sonra, ‘kalite düzeyini yükseltmek gerekiyor’ diye düşündük. 2004’ün başında, personelin yaklaşık yüzde 40’ını değiştirdik. Genç ve dinamik bir arkadaş gurubumuz var artık.”

Bu konuda, bir kurumsal yönetim şirketinden destek alan grubun yüzde 51 hissesi, Şükrü Demirayak’a ait. Aile anayasası üzerinde, yaklaşık 2 yıldır çalıştıklarını kaydeden Demirayak, “Bu ilkeleri tabii ki uygulayacağız. Çocuklarımız mutlaka burada çalışacak diye bir kural yok. 1 ay seyahate gidebiliyorsak ve işler yürüyorsa, ‘İşleri profesyonellere aktarabilmişiz’ diye düşünüyorum” diyor.

Ekonomist

Diğer Başlıklar

• Pak Tavukçuluk, Mudurnu ile büyüme hedefini %50′ye çıkardı
• Ülker Ramazan’da yeni ürün ve kampanyalara yöneldi
• Şok! Burgaz’ın lisansı iptal edildi
• Ucuz et için ucuz yem formülü
• Suriye ile zeytinyağı ittifakı

Şirketin Ashmore dışındaki 2 ortağı, aynı zamanda kuzen de olan Özbek Özşahin ve Namık Yarman. Ama yola Exotic’in fikir babası Özşahin… Adanalı çiftçi bir ailenin oğlu olan Özşahin’in, çocukluğunda oyunlar oynadığı narenciye bahçesindeki portakalları, meyve suyuna dönüştürerek iş yaşamında önemli bir başarıya imza atmasının hikayesi oldukça ilginç…

İlkokulu bitirdikten sonra Adana’dan ayrılan Özşahin, eğitim hayatını İstanbul’da sürdürmüş. Ardından da mimarlık eğitimi almak için Güzel Sanatlar Akademisi’ne girmiş. Ancak 1997’de ailesinin yaptığı turunçgil ihracatında yaşanan bir sorun sonucunda, Adana’daki 1.000 dönümlük narenciye bahçesinde bulunan portakallar ailenin elinde kalır. Özşahin bunları değerlendirmek için, portakalları sıkıp meyve suyu haline getirmeyi planlar. Ancak Özşahin’in amacı, o dönemde sıkça kullanılan konsantre meyve sularından yapmak değildir.

Böylece Özşahin, meyve suyunun vitamin değerini kaybetmeden günlerce taze olarak korunabileceği bir teknoloji aramaya başladı. Örneklerini Amerika’da buldu. Dünya devleri Coca-Cola ve Pepsi’nin aynı kategoride markaları vardı. Onlar da meyveyi sıkarak suyunu paketliyor, özel bir teknikle vitamin değerini büyük oranda koruyorlardı. Yapmak istediği işe uygun teknolojiyi bulmuştu. Çevresindekilerin ‘Bu işe girme!’ uyarılarını dinlemeyerek, 100.000 dolarlık makinelerin siparişini verdi. Projesinin ilk adımı, tüketicinin gözünün önünde sıkım yaptığı meyve suyunu, yine müşterilerin gözü önünde ambalajlamak ve teslim etmekti.

Büyük marketleri, alışveriş merkezlerini ana mecra olarak belirleyen Özşahin, 1998’de İçerenköy’deki Carrefoursa mağazasının Fransız müdürüyle görüştü: “Projemi anlattım. ‘Sisteminizi bir depoda kurun, bu işi nasıl yapacağınızı gösterin’ dedi. 2 tane makineyi kurduk, buz masasını yerleştirdik. Sıkım yapacak kişilerle birlikte tüm sistemimizi hazırladık. Müdürü çağırdık ve nasıl yapacağımızı gösterdik. Yarım saat içinde ‘Tamam, kurun’ dediler. O gün mağazada sistemi kurduk ve aynı gün içinde de 300 şişe meyve suyu sattık.”

Tek Noktada Üretim Dönemi
Aynı sistemi birçok markete kuran ve gitgide yayılan şirket, bir süre sonra yüksek maliyet ve hijyen sorunu yaşamaya başladı. Bunun üzerine üretimi tek bir yerde yapma kararı alındı. Tüm perakende noktalardaki makineler toplanarak, 2001’de İstanbul Kartal’da E-5 karayolu üzerinde bir tesis kiralandı. Girişimciliğiyle şirketi önemli bir noktaya getiren Özşahin, başarılı bir finansçı olan kuzeni Yarman’ı da şirkete ortak olmaya ikna etti. Bu kuvvetli ortağın etkisi kısa sürede hissedildi. Yarman’ın gelişiyle Exotic’te yeni bir dönem başladı. Fabrika yenilendi, ürün gramajları yeniden ayarlandı. Ürünün logosu ve ambalajı değiştirilerek neşeli bir tasarım yapıldı.

Toplu Tüketime Giriş
Şirket doğru kanallarda, doğru stratejiyle ilerledi. Tüketiciyle sıcak temasa geçtiği en doğru kanallardan biri Beltur oldu. Şehir hatları vapurları dahil birçok tesisi işleten belediye şirketi Beltur, Exotic’in tüketicisiyle çok geniş bir alanda buluşmasına aracı oldu. Şirket bugünkü müşterisinin önemli kısmını da bu sayede elde etti. Böylece sıra, tüketicinin ürünü her yerde bulabilmesi için yatırım yapmaya gelmişti.

Özşahin, ürün fabrikadan çıktıktan sonra, tüketiciye ulaşana kadarki aşamanın işin en zor kısmı olduğunu söylüyor ve ekliyor: “Ürünün raf ömrü kısa. Bunun yanı sıra “yaşayan” bir ürün. Sıcakta kalması halinde fermente oluyor ve patlama yaşanabiliyor. Dolayısıyla kalitesinin bozulmaması için, kesinlikle soğuk zincir kurmak gerekiyordu. Bu nedenle kendimize ait dolap yatırımı yaptık ve satış noktalarına bu dolapları yerleştirdik. Bu zincirde herhangi bir kırılma yaşanmaması için çok çaba sarf ettik.”

Exotic’e Yabancı İlgisi
12 yıl önce babadan kalma narenciye bahçesindeki portakallar çürümesin diye yola çıkan Özşahin, Exotic markasıyla, yılda 4 milyon litre meyve suyu satan bir şirket yaratmayı başardı. Önümüzdeki 5 yılda, satışların 5 kat artması hedefleniyor. Bu hedefin gerçekleşmesi, halen 4 milyon litre olan satışın 20 milyon litreye ulaşması anlamına geliyor.

Çıkış noktası, yarattığı hacim, taşıdığı büyüme potansiyeli nedeniyle, Türkiye’de birçok şirkete ortak olan, hatta bazılarını tümüyle bünyesine katan İngiliz yatırım fonu Ashmore, 2008 Mayıs ayında Exotic’in bir kısmını satın aldı. Artık yalnızca ailenin narenciye bahçesiyle yetinmeyen şirket, Türkiye’nin her yerinden meyve alımı yapıyor. 2009’da 6.000 ton portakal, 200 ton nar, 500 ton elma ile 200 ton havucun “suyunu sıkmayı” planlayan şirket, artık yalnızca İstanbul’da faaliyet göstermiyor. 1,5 yıl önce Ankara’da satışlara başlayan Exotic, İzmir ve Bursa’ya da adım attı. Şimdiki hedef ise tüm Türkiye’ye yayılmak…                                                                                                                 cnbc-e

Diğer Başlıklar

• ‘Halk süt yerine süt tozu içecek’
• Konya Şeker`den, üreticilerine destek
• “AB’ye eninde sonunda çiğ piliç eti ihracatı yapacağız”
• Şekerde kota bayramdan sonraya kaldı
• Ergün: Ekmek zammını gerektirecek gelişme yok